ببین من اینا رو میگفتم اما بهش اعتقاد داشتم من توام تو منی هرچقدر هم بگذره اصن مهم نیس مهم اینه من پای این دلی که پیش توگیره هستم ...

یک حس های هست که با همه وجودت درکشون میکنی یک جاهایی هست که از ته ته ته ته وجودت یک چیزی میشه که درون حس میکنی اینکه شادی باشه اینکه غم باشه مهم نیس مهم اینه اون یک فرازی هست که فرود نداره غم باشه سقوط میکنی توی تاریکی شادی باشه اوج میگیری به سمت روشنایی کاش فرازی باشههه که فرود نداشته باشه سقوطی باشه که بازگشت به سطح نداشته باشههر چی باشه باشه ها ولی تموم بشه این فراز و فرود های مکرر مثل یک عذاب روزمرگیه روزمرگیه